Anticholinergic discontinuation and cognitive functions in patients/ Thanompong Sathienluckana

 

Abstract

Introduction: Cognitive impairment is a core feature and shows the highest impact on functional outcome in patients with schizophrenia. There have been no previous studies investigating the role of the pharmacist in a multidisciplinary team on cognitive outcomes in patients with schizophrenia.
Purpose: We evaluated the impact of pharmacist intervention on cognitive outcomes in patients with schizophrenia by focusing on anticholinergic discontinuation.
Patients and methods: A prospective, open-label, randomized, controlled study was conducted. Patients with schizophrenia were randomly assigned to either the pharmacist intervention or usual care groups. In the pharmacist intervention group, the pharmacist identified drug-related problems (DRPs) and provided a pharmacotherapy suggestion, while there was no intervention in the usual care group. The primary outcome was mean change from baseline of executive function by using Wisconsin Card Sorting Test (WCST) perseverative errors within the pharmacist intervention group at week 12.
Results: A total of 30 patients completed the study (13 in the pharmacist intervention group and 17 in the usual care group). WCST perseverative errors at the end of the study within the pharmacist intervention group improved significantly from baseline (P=0.003). DRPs at week 12 were reduced by 85.19% and 9.76% in the pharmacist intervention and usual care groups, respectively. The most common intervention was the discontinuation of anticholinergics in patients without extrapyramidal side effects.
Conclusion: Added-on pharmacist intervention in a multidisciplinary team could help to improve cognitive functions in patients with schizophrenia by reducing DRPs and optimizing the drug therapy regimen, especially for anticholinergic discontinuation.

Keywords: pharmacist intervention, cognitive functions, schizophrenia, anticholinergic

 


Link to Publication:  https://www.dovepress.com/anticholinergic-discontinuation-and-cognitive-functions-in-patients-wi-peer-reviewed-fulltext-article-IPRP 

 

Bibliography  :Thaompong Sathienluckana, Weerapon Unaharassamee, Chuthamanee Suthisisang, Orabhorn Suanchang, Thanarat Suansanae. (2018). Anticholinergic discontinuation and cognitive functions in patients with schizophrenia: a pharmacist-physician collaboration in the outpatient departmentx. Dove Medical Press, 409-414.

Quick View

Antimicrobial Dosing Concepts in Patients with Reduced Kidney Function (2560)

Antimicrobial Dosing Concepts in Patients with Reduced Kidney Function (2560)

ผู้เขียนบทความ:  ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ภก. วีรชัย ไชยจามร

บทคัดย่อ:

การใช้ยาต้านจุลชีพสำหรับการรักษาภาวะติดเชื้อ จำเป็นต้องพิจารณาจากปัจจัยหลายด้าน ทั้งจากยาต้านจุลชีพและสภาวะผู้ป่วย เชื้อก่อโรค รวมถึงบริเวณที่ติดเชื้อ ในอดีต ปัจจัยสำคัญที่เป็นตัวกำหนดในการเลือกยาต้านจุลชีพได้แก่ เชื้อก่อโรค ค่า minimum inhibitory concentration (MIC) และความไวของเชื้อ (in vitro antimicrobial susceptibility patterns) แต่การพิจารณาจากปัจจัยดังกล่าวข้างต้นยังไม่เพียงพอในการดูแลผู้ป่วยภาวะติดเชื้อให้เหมาะสมและมีประสิทธิภาพ ปัจจัยอื่นที่ต้องพิจารณาร่วมด้วยคือ การมีระดับยาที่เพียงพอในบริเวณที่เกิดภาวะติดเชื้อ (infection site) และพยาธิสภาพของผู้ป่วยที่ส่งผลต่อเภสัชจลนศาสตร์และเภสัชพลศาสตร์ของยาต้านจุลชีพที่เลือกใช้ เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ในการรักษาที่ดี คือ การหายจากภาวะติดเชื้อ การป้องกันการเกิดเชื้อดื้อยา และผู้ป่วยไม่เกิดพิษจากการได้รับยาต้านจุลชีพในขนาดที่ไม่เหมาะสม

คำสำคัญ:

Link to Academic article: Antimicrobial Dosing Concepts in Patients with Reduced Kidney Function

Quick View

Clinically significant drug interactions among HIV-infected patients receiving antiretroviral therapy

 

Abstract

We conducted a cross sectional study of the outpatient medical records of 1,000 HIV-infected patients receiving antiretroviral therapy (ART) in 2011 to determine the incidence of clinically significant drug interactions (CSDI). The severities of the CSDI were graded following the Micromedex® 2.0 database and the Department of Health and Human Services (DHHS) 2012 HIV treatment guidelines. Three hundred thirty-five patients (34%) had 554 episodes of CSDI. Of which 337 episodes (61%), 163 episodes (29%) and 54 episodes (10%) had grades 2, 3 and 4 severity CSDI, respectively. The CSDI were caused by protease inhibitor (PI)-based drug regimens in 79%, by efavirenz-based regimens in 34% and by nevirapine-based regimens in 10% (p<0.001). The three most common grade 4 CSDI were: a PI with simvastatin (n=24), simvastatin with gemfibrozil (n=24) and didanosine with allopurinol (n=2). The three most common grade 3 CSDI were: a PI with a statin drug except simvastatin (n=56), fenofibrate with a statin drug (n=28) and amlodipine with simvastatin (n=14). On multivariate analysis, risk factors associated with CSDI were: receiving a PI-based regimen (OR 14.44; 95%CI: 9.10-22.88), having dyslipidemia (OR 3.94; 95%CI: 1.89-8.21), having >5 items prescribed at a time (OR 1.80; 95%CI: 1.23-2.63), seeing a doctor >4 times a year (OR 1.72; 95%CI: 1.20-2.46), having hypertension (OR 0.60; 95%CI: 0.37-0.98), having a duration of receiving ART of >5 years (OR 0.46; 95%CI: 0.28-0.77) and having a CD4 count of >200 cells/mm3 (OR 0.46; 95%CI: 0.26-0.84). CSDI were common among HIV-infected patients receiving ARV in our outpatient clinic. Patients having a low CD4 count, having dyslipidemia, receiving PI-based ART, having a frequent number of visits per year and having a large number of items prescribed at each visit had a greater chance of a CSDI.

Keywords: antiretroviral, drug interaction, HIV, Thailand

 


Link to Publication:  http://www.tm.mahidol.ac.th/seameo/journal-45-5-2014.html

 

Bibliography  : So-Ngern, A., Montakantikul, P. & Manosuthi, W. (2014). Clinically significant drug interactions among HIV-infected patients receiving antiretroviral therapy. Southeast Asian J Trop Med Public Health, 45(5), 1023-1031.

Quick View
The-Asian-Journal-of-Pharmaceutical-Sciencesvol13no5sep2018

Design and characterization of monolaurin loaded electrospun shellac nanofibers with antimicrobial activity (2018)

 

Abstract

The aim of this study was to develop the water compatible form of coconut oil through nano-emulsification. The effect of different types and amounts of surfactants on the physical characteristics of nanoemulsions containing coconut oil was investigated. Coconut oil nanoemulsions containing varied amounts of surfactants including polyethylene glycol octyl phenyl ether (PGO), polyoxyethylene sorbitan monostearate (POS), polyethylene glycol hydrogenated castor oil (PHC), sodium lauryl sulfate (SLS) and poloxamer 407 (PLX) were formulated and comparatively evaluated for their physical properties. The results showed that the coconut oil nanoemulsions using PGO, POS and PHC as surfactants exhibited low percent creaming index indicating excellent stability, while those containing SLS and PLX demonstrated the higher percent creaming index suggesting lesser physical stability. The droplet sizes of nanoemulsions consisting of 5% (w/w) PGO, POS and PHC were 22.843, 4.458 and 0.162 µm, respectively. Thus, coconut oil nanoemulsions with the smallest size could be obtained when PHC was applied. Furthermore, the droplet size of nanoemulsions decreased from 33 µm to less than 200 nm with an increase in the amount of PHC from 1% to 10% (w/w). Additionally, the properties of coconut oil based nanoemulsions containing PHC were not changed through temperature cycling test. From these results, it was suggested that the fabrication of stable coconut oil nanoemulsions with small particle size could be easily achieved by using 5% (w/w) PHC as a surfactant. The knowledge gained from the study might provide the basic guideline for the fabrication of stable nanoemulsions for food, cosmetic and pharmaceutical fields in the future.

 


Link to Publication:  https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1818087617308267 

 

Bibliography  :Sirikarn Pengon, Nawinda Chinatangkul, Chutima Limmatvapirat, Sontaya Limmatvapirat. (2018). The effect of surfactant on the physical properties of coconut oil nanoemulsions. Asian Journal of Pharmaceutical Sciences, 409-414.


Quick View
The-Asian-Journal-of-Pharmaceutical-Sciencesvol13no5sep2018

Determination of mono-, di-, and trilaurin in modified coconut oil using HPLC–ELSD (2016)

 

Abstract

Modified coconut oil (MCO) enriched with monolaurin (ML) was prepared by the glycerolysis of coconut oil [1]. Glycerolysis converts dilaurin (DL) and trilaurin (TL) into ML, the lauric acidmonoglyceride. ML has been found to have antiviral, antibacterial and antifungal activities[2]. According to the antimicrobial activity, the glyceride composition of MCO was determined. The concentrations of ML, DL, and TL in MCO were analyzed using high-performance liquid chromatography–evaporative light scattering detector (HPLC–ELSD).

The HPLC–ELSD analyses were performed using an HPLC 1200 series equipped with an ELSD and a ZORBAX Eclipse Plus C18 column (4.6 × 250 mm, 5 µm) from Agilent Technologies Inc. The mobile phase consisted of 0.01% (v/v) acetic acid in acetonitrile(solvent A) and acetone (solvent B) and was degassed by ultrasonic bath prior to use. The HPLC column temperature was 25 °C. The mobile phase was maintained at a flow rate of 1.0 ml/min with the following gradient condition: solvent A:solvent B (90:10 v/v) from 0 to 5 min to solvent A:solvent B (70:30 v/v) from 5 to 10 min to solvent A:solvent B (50:50 v/v) from 10 to 15 min to solvent A:solvent B (30:70 v/v) from 15 to 20 min to solvent A:solvent B (20:80 v/v), and then held for 10 min. The equilibration time between runs was 10 min and the injection volume used was 10 µl. The temperature of the nebulization was set at 40 °C and nitrogen gas was 3.5 bar.

The ELSD were capable of a linear response (R2 > 0.9995) independent of individual glyceride molecular structures at concentrations between ~0.02 and 0.40 mg/ml. Intra- and inter-day reproducibility (n = 5) were evaluated under the optimized conditions. The relative standard deviations for glycerides were less than 2.45%. The detection limits (LODs) and the quantification limits (LOQs) were lower than 0.054 and 0.162 mg/ml, respectively. The efficiency of this method, measured through the recoveries, was higher than 96.06%. The elution order of the standards was ML < DL < TL as shown in Fig. 1. The DL and TL standards eluted after the ML standard, indicating that the hydroxyl moiety on the glycerol backbone contributed significantly to retention. The concentrations of ML, DL, and TL of MCO derived from various conditions of glycerolysis were in the ranges of 102.70–247.25 mg/ml (ML), 52.65–79.87 mg/ml (DL), and 12.27–39.60 mg/ml (TL).

Keywords: Monolaurin, Dilaurin, Trilaurin, Modified coconut oil, HPLC–ELSD

Link to Publication:  https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1818087615001889

Bibliography  : Juthaporn Ponphaiboon, Sirikarn Pengon, Amornrat Chaidedgumjorn, Sontaya Limmatvapirat and Chutima Limmatvapirat.  (2016). Determination of mono-, di-, and trilaurin in modified coconut oil using HPLC–ELSD. Asian Journal of Pharmaceutical Sciences, 11(1), 223-224. (conference abstract).


Quick View

Development of cycloguanil and pyrimethamine derivative as dihydrofolate reductase inhibitors (2019)

ผู้เขียนบทความ: ดร. วรท โชติปฏิเวชกุล และ พ.ญ อัญญา โชติปฏิเวชกุล

บทคัดย่อ:

มาลาเรียเป็นปัญหาที่สำคัญปัญหาหนึ่งที่พบบนโลกเพราะมีประชากรที่ติดเชื้อและตายด้วยโรคนี้มากว่าล้านคนต่อปี ซึ่งสาเหตุการติดเชื้อนี้เกิดจากเชื้อโปรโตซัวสายพันธุ์ Plasmodium โดยเฉพาะเชื้อสายพันธุ์ Plasmodium falciparum โดย pyrimethamine และ cycloguanil ถูกนำมาใช้ในการรักษาโรคไข้มาลาเรีย แต่กลับพบว่าค่าการออกฤทธิ์ยับยั้ง PfDHFR ของยานั้นมีค่าลดลงเนื่องจากการกลายพันธุ์ของ PfDHFR ดังนั้นจึงเป็นที่มาของการศึกษาอนุพันธ์ของ pyrimethamine และ cycloguanil เพื่อเป็นแนวหาตัวยับยั้งใหม่ที่สามารถออกฤทธิ์ยับยัง PfDHFR

คำสำคัญ: มาลาเรีย, dihydrofolate reductase, pyrimethamine, cycloguanil

Link to Academic article: Development of cycloguanil and pyrimethamine derivative as dihydrofolate reductase inhibitors

Quick View

Drug-induced weight gain (2560)

Drug-induced weight gain (2560)

ผู้เขียนบทความ: ดร.ภญ.กมลวรรณ ตันติพิวัฒนสกุล

บทคัดย่อ:

Weight gain (ภาวะน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้น) เป็นภาวะที่เกิดขึ้นทั้งจากปัจจัยทางพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม บ่งบอกถึงความไม่สมดุลของจำนวนพลังงานที่รับเข้าสู่ร่างกายต่อวัน และที่ถูกเผาผลาญไป เป็นสิ่งสะท้อนถึงการดำเนินชีวิตประจำวัน และบางครั้งก็เป็นผลไม่พึงประสงค์ที่เกิดขึ้นจากการใช้ยา นำไปสู่ภาวะน้ำหนักเกิน หรือโรคอ้วนซึ่งมีผลต่อสุขภาพที่จะตามมาอีกหลายโรค เช่น ความดันโลหิตสูง เบาหวาน โรคหัวใจและหลอดเลือด เมื่อพิจารณาข้อมูลทางระบาดวิทยา จากแนวทางของ The national institutes of health กำหนดให้ ค่า body mass index (BMI) ที่มากกว่า 25 ถือว่าเป็นภาวะน้ำหนักตัวเกิน และถ้ามากกว่า 30 ถือว่าเป็นโรคอ้วน (เกณฑ์สำหรับประชากรในเอเชีย จะใช้ค่าที่มากกว่า 22.9 ถือว่าน้ำหนักตัวเกิน และค่าที่มากกว่า 25 ถือว่าเป็นโรคอ้วน) ในประเทศสหรัฐอเมริกา จะพบว่า ประชากรประมาณร้อยละ 35.5 กำลังอยู่ในภาวะน้ำหนักเกินและโรคอ้วน องค์การอนามัยโลกรายงานข้อมูลของประเทศในกลุ่มเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ว่า ประเทศมาเลเซีย มีประชากรผู้ใหญ่ที่มี BMI มากกว่า 25 มีจำนวนถึงร้อยละ 44.2 และ BMI มากกว่า 30 มีจำนวนถึงร้อยละ 14 และประเทศไทยรองลงมาคือ มีประชากรผู้ใหญ่ที่มี BMI มากกว่า 25 มีจำนวนถึงร้อยละ 32.2 และ BMI มากกว่า 30 มีจำนวนถึงร้อยละ 8.8 ตามลำดับ นับว่าเป็นประเด็นทางสาธารณสุขที่กำลังวิกฤตอยู่ในขณะนี้

คำสำคัญ:

Link to Academic article: Drug-induced weight gain

Quick View

PM2.5: ผลกระทบต่อสุขภาพและกลไกการเกิดพิษ (2562)

ผู้เขียนบทความ: ดร.ภก.วงศกร สุเชาว์อินทร์

บทคัดย่อ:

มลภาวะทางอากาศซึ่งส่งผลร้ายต่อสุขภาพประชาชนชาวไทยเป็นอย่างมากในขณะนี้คือ PM2.5 หรือฝุ่นละอองขนาดเล็กที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางไม่เกิน 2.5 ไมครอน อันเกิดจากการเผาในที่โล่ง โรงงานอุตสาหกรรม การขนส่ง รวมถึงจากที่พักอาศัย โดย PM2.5 มีกลไกที่สำคัญในการเกิดพิษคือก่อให้เกิดภาวะเครียดออกซิเดชันและกระตุ้นกระบวนการอักเสบของร่างกาย ปัจจุบันมีงานวิจัยหลายฉบับซึ่งแสดงถึงผลกระทบของ PM2.5 ในบรรยากาศต่อสุขภาพของมนุษย์ โดยฝุ่นละอองขนาดเล็กนี้มีผลเสียต่อระบบทางเดินหายใจเป็นหลัก รวมถึงระบบหัวใจและหลอดเลือด ระบบประสาทส่วนกลางและเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดมะเร็งปอดได้ ซึ่งจำเป็นต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมถึงผลกระทบของ PM2.5 ต่อสุขภาพมนุษย์ในด้านอื่นๆ ในอนาคต เพื่อให้เข้าใจและหลีกเลี่ยงมลภาวะดังกล่าวได้อย่างถูกต้องต่อไป

คำสำคัญ: พีเอ็ม2.5 ฝุ่นพิษ มลภาวะทางอากาศ มะเร็งปอด ภาวะเครียดออกซิเดชัน

Link to Academic article: PM2.5: ผลกระทบต่อสุขภาพและกลไกการเกิดพิษ

Quick View
วงการแพทย์-489-sep-2561

Role of Vitamin C and Vitamin E in Skin Health

Research Article :  Role of Vitamin C and Vitamin E in Skin Health
Author                 :  Thaompong Sathienluckana
Email                   :  –
Department        :  Faculty of Pharmacy, Siam University, Bangkok 10160, Thailand
Published            :  The Medical News Volume 20, Issue 485, September 2018, Special reprint page between pages 28-29.


Bibliography  :

Thaompong Sathienluckana. (2018, September). Role of Vitamin C and Vitamin E in Skin Health. The Medical News, 20(485), 1-8.

Quick View

Safinamide กับการรักษาโรคพาร์กินสัน (2561)

Safinamide กับการรักษาโรคพาร์กินสัน (2561)

ผู้เขียนบทความ: อ.ภก. พิชัย ชัยชนะชัยชาญ

บทคัดย่อ:

โรคพาร์กินสันเป็นโรคความเสื่อมของเซลล์ประสาท (neurodegenerative disease) ที่พบมากเป็นอันดับสองของโลก ในปัจจุบันเชื่อว่าสาเหตุเกิดมาจากการตายของเซลล์ประสาทที่สร้างสารสื่อประสาทโดปามีน (dopaminergic neurons) ทำให้มีระดับของสารสื่อประสาทโดปามีนลดลง ส่งผลให้เกิดอาการแสดงทางคลินิก ได้แก่ อาการทางด้านการเคลื่อนไหว (motor symptoms) และอาการที่ไม่ใช่อาการด้านการเคลื่อนไหว (non-motor symptoms) ยา safinamide เป็นยาที่ได้รับการอนุมัติจากองค์การอาหารและยาแห่งสหรัฐอเมริกา(USFDA) โดยใช้เป็นยาเสริม (add-on therapy) แก่ผู้ป่วยที่ได้รับยา levodopa ขนาดคงที่และเกิด wearing off phenomenon ยา safinamide มีกลไกการออกฤทธิ์คือยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ monoamine oxidase B แบบผันกลับได้ (reversible MAO-B inhibitor) ซึ่งมีข้อดี คือ มีความเลือกจับ (selectivity) ต่อ MAO-B มากกว่ายาอื่นๆ ในกลุ่ม และไม่จำเป็นต้องควบคุมการรับประทานยากับอาหารที่มีไทรามีนสูง นอกจากนี้ยังมีการศึกษาผลของยา safinamide ต่อการป้องกันการตายของเซลล์ประสาทในสัตว์ทดลอง (neuroprotective effects) ที่ถูกเหนี่ยวนำให้เป็นโรคพาร์กินสันด้วยสาร 1-methyl-4-phenyl-1,2,3,6-tetrahydropyridine (MPTP) อย่างไรก็ตามยา safinamide อาจจะมีฤทธิ์อื่นๆ เช่น ลดอาการปวด ลดอาการของโรคซึมเศร้าได้ เนื่องจากยามีกลไกการออกฤทธิ์อื่นๆ เช่น ยับยั้งการหลั่งกลูตาเมท (glutamate) ปิดกั้นตัวรับของโซเดียมไอออนและแคลเซียมไอออน (sodium and N-type calcium channels) ซึ่งยังต้องศึกษาในทางคลินิกต่อไปในอนาคต

คำสำคัญ:   safinamide, Parkinson’s disease, MAO-B inhibitors

Link to Academic article: Safinamide กับการรักษาโรคพาร์กินสัน 

Quick View